Η Δέσποινα Χατζηπαυλίδου ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως ηθοποιός, performer, σκηνοθέτης και χορογράφος. Η δουλειά της κινείται από την queer σκηνή και τα ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας έως την πρακτική και τη διδασκαλία σωματικών μεθόδων (somatics), όπως το contact improvisation και η authentic movement.
Στόχος της είναι η έκφραση της προσωπικής ελευθερίας: να γειώνει στο σώμα, συνειδητά και χωρίς όρια, κάθε ψυχική ή πνευματική παρόρμηση που προκύπτει στη δημιουργική διαδικασία.
Είναι βασικό μέλος της ομάδας εικαστικής και θεατρικής performance Nova Melancholia, με την οποία έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις που σκηνοθέτησε ο Βασίλης Νούλας, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στο Φεστιβάλ Αθηνών και στο Μ54. Έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τον Σάββα Στρούμπο (ομάδα «Σημείο Μηδέν»), την Άννα Τζάκου και την Ανδρονίκη Μαραθάκη. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στην ταινία της Αντουανέττας Αγγελίδη «Κλέφτης ή η πραγματικότητα» (2001) και πρωταγωνίστησε στο «Θολάμι» του Βασίλη Νούλα (2019).
Διδάσκει contact improvisation και authentic movement από το 2005. Από το 2021 έως το 2023 ήταν μέλος της ομάδας δασκάλων ΣΥΝΑΣΚί, ενός προγράμματος για την εφαρμογή των μεθόδων somatics στην πρακτική του χορού στην Ελλάδα. Από το 2015 έως το 2017 δίδαξε θέατρο και κίνηση στη Θεατρική Ομάδα Οροθετικών Κρατουμένων των Ανδρικών Φυλακών Κορυδαλλού και σκηνοθέτησε μαζί τους την παράσταση «Το Κουτί».
Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει δράσεις σε ανοιχτούς χώρους μέσα από την πρακτική της authentic movement: «Ένας Περιφραγμένος Τόπος Ονείρων» (Πνύκα, 2019), «Στον Λόφο» (2020), «Dream Practice» (2021–22). Από τις δύο πρώτες γεννήθηκε η ταινία μεγάλου μήκους «An enclosed place for dreams – On the hill», που δημιούργησε μαζί με την Ανθή Μουριάδου.
Είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας Gestalt (Gestalt Foundation) και από το 2025 δουλεύει με ατομικές συνεδρίες.